Ik ben altijd sceptisch geweest ten opzichte van Mario Been (wie?). Zijn flauwe "volkse" grapjes en zijn constante
huilie huilie en slappe excuusjes over waarom zijn team niet presteerde deden mij regelmatig de ogen rollen. Dat gezegd, ik was ook sceptisch over de nieuwe roerganger; treinspotter en
glory hound Ronald Koeman. Koeman, was dat niet de man die het in een ver verleden leuk deed bij Vitesse, om vervolgens bij elke andere club te parasiteren op het succes van anderen?
1 Na het eerste regime van Bert van Marwijk begon de operationele/sportieve neergang. Ruud Gullit, Erwin Koeman, Van Marwijk nogmaals, Verbeek, en dus Been. Het zelfvertrouwen bij ondergetekende was na de regimes van Verbeek en Been tot een dieptepunt gezakt. Feyenoord, een leuk team maar gedwongen tot een rol in de marge, een gevallen grootmacht waarbij zelfs het utopische Heilige-Land-net-voorbij-de-horizon een illusie bleek.
Maar de komst van Van Geel/Koeman heeft, en ik gebruik het woord voorzichtig, een revolutie veroorzaakt, met als gevolg dat zelfs de druk op Feyenoords' dagelijks bestuur (ik noem een Gudde) af is genomen. Van Geel, naar mijn idee een van de weinige "technische directeuren" in Nederland die ook daadwerkelijk een meerwaarde is, heeft goede zaken gedaan met de verkoop van Fer en Wijnaldum, en de komst van onder andere Guidetti en Bakkal. Op Koemans conto komt de sprankelende ontwikkeling van een Clasie en de terugkeer van El Ahmadi.
Het heeft gezorgd voor een frisse wind, en de wisselwerking tussen 'het Legioen' en 'De Club' is weer gezond. Na jaren van pessimisme, hoop en gebroken dromen weet de club weer waar het staat: in het bovenste kwart van de ranglijst, met op het veld een elftal vol met 'eigen jongens' en enkele slimme aanwinsten dat (doorgaans) kan meedoen met de besten, maar (nog) niet meer dan dat. Naar mijn idee ligt daar ook de grote winst van Koeman; de man blijft zicht houden op de beperkingen van dit elftal. Hij komt over als iemand die weet dat geen enkele 'potentiële winnaar' ooit gewonnen heeft.
2 Voor dit Feyenoord is het enige dat telt de volgende wedstrijd. Kijken naar de ranglijst doen 'we' maar aan het einde van het seizoen.
Vandaag dus de wedstrijd tegen Groningen. We kunnen winnen, we kunnen verliezen. Groningen is een lastige tegenstander, een team niet heel verschillend van dit Feyenoord. Ze kunnen glorieus van iedereen winnen, en op net zulk markante wijze van iedereen verliezen. In ieder geval is Groningen, ondanks hun achterstand op Feyenoord van 9 punten, een directe rivaal. We mogen verliezen, maar we moeten winnen.
We zullen zien wat er gebeurd.
1. Dat is de gemaakte herinnering, een onderwerp voor een andere dag. Saillant detail, Koeman is de laatste trainer van Ajax (ik weiger mee te doen aan deze 010/020 onzin, we zijn beschaafde lieden.) die het langer dan anderhalf jaar wist vol te houden in de ArenA.
2. Want zodra je kampioen wordt, ben je geen 'potentiële winnaar' meer. Vergelijk hoe 'kroonprinsen van het ....-gilde' nooit iets hebben gewonnen.
